نقدی بر صدور حکم برائت برای بزه افتراء؛ از باب تظلم خواهی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 معاون دادستان و سرپرست دادسرای ناحیه یک شیراز، دانشجوی دکتری حقوق کیفری و جرم شناسی دانشکده حقوق دانشگاه آزاد اسلامی شیراز

2 کارشناس ارشد مدیریت اصلاح و کیفرهای قضایی(نویسنده مسئول)

چکیده

چکیده
بی شک امروزه یکی از جرایمی که بسیار در محاکم کیفری با آن مواجه هستیم، بزه افتراء می ­باشد. این در حالی است که در غالب پرونده­ های مطروحه پس از پایان تحقیقات مقدماتی و صدور قرار جلب به دادرسی از سوی دادسرا، پرونده پس از طرح در دادگاه کیفری دو، یا در همان مرحله بدوی با این استدلال که «متهم از باب تظلم خواهی اقدام به طرح شکایت نموده اند»؛ با حکم برائت مواجه گردیده و یا آن که پس از صدور حکم محکومیت از سوی دادگاه بدوی و اعتراض متهم نسبت به آن، در مرحله تجدیدنظرخواهی با همان استدلال فوق، منجر به صدور حکم برائت گردیده و مختومه می ­شود. پژوهش حاضر ضمن بررسی این امر، به واقع نقدی است بر رای صادره از سوی شعبه 27 دادگاه تجدیدنظر استان تهران در خصوص دادنامه شماره ۹۳۰۹۹۷۰۲۲۲۷۰۰۳۲۳- 13/03/1393، که علیرغم صدور حکم محکومیت متهم از سوی شعبه 1004 دادگاه عمومی جزایی تهران از باب بزه افتراء، با همان استدلال مارالذکر، اقدام به صدور حکم برائت نموده ­اند. با عنایت به موارد فوق و صراحت ماده 697 قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) مصوب 1375، نظر به این که ماده مذکور از جمله شروط تحقق بزه افتراء را جرم بودن امر منتسب و همچنین عدم توانایی مفتری در اثبات ادعای خود در نزد محاکم دانسته است، معذلک سوالی که در اینجا به ذهن خطور می ­کند این است که، آیا صراحت ماده مذکور در مواردی که افراد نیز به قصد تظلم خواهی اقدام به طرح شکایت می­ کنند را هم در بر می­ گیرد یا خیر؟



 

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

A Critique on Issuance of Acquittal for the Crime of Defamation: In Terms of Litigation

نویسندگان [English]

  • forood shokoh mosghani 1
  • amirreza ghane 2
1 Deputy Prosecutor and Head of Shiraz District 1 Prosecutor's Office, Ph. D. Student in Criminal Law and Criminology, Faculty of Law, Islamic Azad University of Shiraz
2 MA in Correctional Management and Judicial Punishment(Corresponding Author)
چکیده [English]

Abstract
Undoubtedly, one of the crimes we face in criminal courts today is the crime of defamation. However, in most of the cases filed after the preliminary investigation and the issuance of a summons to the trial by the prosecutor's office, the case was filed after the trial in the second criminal court, or in the same initial stage, with the argument that "the defendant will apologize." They have filed a complaint. ”They are facing a verdict of innocence or after the sentencing of the court of first instance and the defendant's objection to it, in the appeal stage with the same argument, it leads to the issuance of a verdict of innocence and ends. Rohet The present study, while examining this matter, is in fact a critique of the verdict issued by Branch 27 of the Tehran Court of Appeals regarding the lawsuit No. 9309970222700323- 13/03/1393, which, despite the sentencing of the accused by Branch 1004 of the General Criminal Court of Tehran, The offenders have issued the acquittal with the same reasoning as above. In view of the above and the explicitness of Article 697 of the Islamic Penal Code (Penalties) adopted in 1996, considering that the mentioned Article, including the conditions for the realization of defamation, is considered to be the crime of attribution and also the inability of the court to prove its claim. However, the question that comes to mind here is whether the explicitness of this article also applies in cases where individuals also file a complaint for the purpose of grievances?


کلیدواژه‌ها [English]

  • Keywords:Spiritual Rights
  • the Crime of Defamation
  • Grievances
  • Narrow Interpretation