واکاوی و تحلیل اصلاحیه های وارده بر کنوانسیون سازمان بین المللی دریانوردی: با نگاهی بر وضعیت ایران

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

دکتری حقوق بین‌الملل عمومی، دانشکده حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قشم، هرمزگان، ایران

چکیده

ضرورت ایجاد سازمانی بین ​المللی در زمینه دریانوردی، زمینه ​ساز تدوین و تصویب کنوانسیون سازمان بین​ المللی مشورتی دریانوردی در سال 1948 میلادی شد. اما طولانی شدن روند لازم ​الاجرا شدن و پدیدار شدن مسائل نوینی در زمینه دریانوردی، ضرورت اصلاح کنوانسیون مزبور را آشکار ساخت. این پژوهش در پی واکاوی و بررسی اصلاحیه​های وارده بر این کنوانسیون است.در مجموع؛ هشت مرتبه به کنوانسیون مزبور اصلاحیه وارد شد. مهم ​ترین تغییرات حاصل شده از این اصلاحیات را می ​توان در ساختار و ارکان سازمان شاهد بود. شورا که ابتدا با شانزده عضو فعالیت می​کرد به تدریج دارای چهل عضو شد. همچنین کمیته­ های ایمنی دریانوردی، حقوقی، حفاظت از محیط زیست دریایی، همکاری های فنی و تسهیل تاسیس شد و سپس با توجه به اهمیت فعالیت این کمیته​ ها، از موقعیت فرعی به اصلی ارتقاء یافتند. علاوه بر اصلاحات ساختاری، در اصلاحیه چهارم، نام این سازمان از سازمان بین ​المللی مشورتی دریانوردی به سازمان بین ​المللی دریانوردی تغییر کرد. این سازمان با توجه به اصلاحیه​ های وارده توانسته است با مهم ​ترین چالش ​ها از جمله ایمنی، امنیت و آلودگی دریایی مقابله کند و استاندارد​های یکسانی را در سراسر جهان تدوین کند. در این میان، ایران نقش فعالی را در باب پذیرش این اصلاحیه ­ها ایفا کرده است. هر چند که وقفه ­ای در ایفای نقش موثر ایران و پذیرش اصلاحیه ­های چهارم تا ششم اساسنامه ایمو به وجود آمد اما بار دیگر و با توجه به اهمیت ایمو در سیاست دریایی ایران، این کشور نقش فعال­ تری را متقبل شد که در پذیرش اصلاحیه­ های هفتم و هشتم قابل مشاهده است. 

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Analysis of Amendments to the International Maritime Organization Convention: Looking at the Situation in Iran

نویسنده [English]

  • Hamidreza Akbarpoor
PhD in International International Law, Faculty of Law, Islamic Azad University, Qeshm Branch, Hormozgan, Iran
چکیده [English]

The need for an international, specialized, and comprehensive maritime organization underlay the development and approval of the International Maritime Consultative Convention in 1948. However, prolongation of the convention's entry into force for ten years, the emergence of new issues in maritime affairs, revealed the need to amend the aforesaid convention. The present study aims to analyze the amendments to this convention. A total of eight amendments have been made to this convention. The most important changes resulting from these amendments can be observed in the structure and pillars of this organization. This council, which initially started its activity with 16 members, gradually promoted to 40 members with the continuous and permanent membership of developing countries. Accordingly, Maritime Safety Committee, Legal Committee, Marine Environment Protection Committee, Technical Cooperation Committee, and Facilitation Committee were established and then gradually promoted from a secondary committee to a major and specialized committee considering the importance of their activities. In addition to all these structural reforms, according to the Fourth Amendment, adopted in 1975 and put into force in 1982, the name of this organization was changed from the International Maritime Consultative Organization to the International Maritime Organization. Regarding the amendments, this organization has managed to cope with the most important challenges of safety, security, and marine pollution and develop the same standards around the world. In the meantime, Iran has played an active role in accepting these amendments. Although there was a pause in Iran's effective role and the adoption of the fourth to sixth amendments to the IMO Charter, once again, given the importance of the IMO in Iran's maritime policy, the country took a more active role in accepting the seventh and eighth amendments are visible.

کلیدواژه‌ها [English]

  • International Maritime Consultative Organization
  • International Maritime Organization
  • Maritime Safety Committee
  • Legal Committee
  • Marine Environment Protection Committee